Ik ben nu - anno 2007 - 42 jaar en heb het motorvirus van mijn vader genetisch overgedragen gekregen. Toen ik 9 jaar oud werd kreeg ik van mijn vader een grote Verkerke kleurenposter van een Thunderbird blauwe Suzuki GT750 J met trommelrem voor. Het was 1973. Ik vond het een hele mooie motorfiets en vol trots en bewondering keek ik vaak naar de poster die prominent boven mijn bed hing. Vooral de term WATERCOOLED op de zijkastjes heeft een veelbetekenende lading voor mij. Ik droomde dan ook altijd: wanneer ik groot ben (lees: 18 jaar) wil ik ook zo'n motorfiets bezitten. Mijn vader reed motor en altijd ging ik met hem mee en samen deden we onderhoud en schoonmaken van de motorfiets. Ik vond het allemaal prachtig. De tijd ging verder, ik werd 18 en behaalde het motorrijbewijs. Ik zat nog op school en had daarom begrensde financiële middelen. Ik begon met een Suzuki T500 uit 1973 voor 550 gulden. Hij zag er redelijk mooi en origineel uit en ik heb er veel plezier van gehad. Alleen: 't was geen 750!

Na omzwervingen van MZ TS250/1 en een Honda CB550 stuitte ik in 1986 op de Utrechtse motorbeurs op een rode GT750-M uit 1975 met kenteken XH-58-13 via 't Veens Motorcentrum uit Veenendaal. Hij had ong. 62.000 km gereden en zag er zeer mooi uit, en origineel. Ik kocht 'm en kon mijn geluk niet op.

Een jaar later, in 1987, belde Koos Veenendaal mij op om te vertellen dat hij een blauwe GT750-A voor me had uit 1976 met slechts 16.000 km op de teller (kenteken XR-31-88).

Ik ging meteen kijken en kocht 'em erbij. Aanvankelijk dacht ik aan ruilen maar ik besloot al snel om m'n eerste GT erbij te houden omdat ik dan een leuke en unieke verzameling GT750's had. Zo besloten, zo gedaan en zo was ik de trotse eigenaar geworden van een '75 en '76 model GT750, beide in mooie en originele staat.

Ik heb meer gepoetst en gekeken naar de GT's dan er echt veel kilometers op gemaakt. Ik was oprecht van plan er mijn hele leven mee te doen dus dan moest je er niet te veel op rijden want dat slijt alleen maar. Ik reed er wel op, maar ging er bijvoorbeeld niet mee op vakantie. Langere stilstand is immers met name slecht voor de keerringen om de krukas. Voor 't dagelijkse werk had ik andere motorfietsen tot mijn beschikking.

Eén van die andere motorfietsen was een Honda NTV650 met cardan waarmee ik ook met veel plezier en veel heb gereden. Daarna kwam een BMW F650. Iets stoerder uiterlijk en een lekkerder zithouding, vooral op langere (vakantie)ritten.

Om puur praktische redenen heb ik in 1993 mijn rode GT750 verkocht. Aldus weet ik nu - in een vlaag van verstandsverbijstering en ontoerekeningsvatbaarheid. Andere dingen in mijn leven hadden prioriteit gekregen waardoor ik puur verstandelijk en nuchter naar de GT's ging kijken. De blauwe volgde in 1995 eenzelfde lot. Ik was wederom GT-loos.

Nu ben ik al 8 jaar getrouwd en heb ik samen met mijn lieve vrouw 2 heerlijke zonen van 7 en 4 jaar. Het GT-virus heeft mij nooit verlaten. Sterker nog, het wordt alleen maar heftiger. Ik ben alweer sinds een kleine 2 jaar op zoek naar een GT750. Ik zoek op Internet maar daar is niet echt veel betaalbaars te vinden. Op E-Bay vind je ze nog wel maar dan voornamelijk in USA en het verschepen naar Europa kost al gauw 1.500 Dollar. Ik heb vorig jaar een oproep op de T&GT-site gezet en heb wel een aantal interessante reacties gehad. Alleen betaal je dan wel de hoofdprijs van tussen de 3.500,- en 6.000,- Euro voor een mooi tot heel mooi exemplaar.

In april 2005 heb ik een ' 73-er GT550-K gekocht via de T&GT-site. Hij zag er redelijk goed uit en was betaalbaar. Inmiddels heb ik via verschillende bronnen - vooral E-Bay en T&GT-site - onderdelen gekocht. Hij wordt dan ook almaar mooier en origineler.

Ik heb er veel plezier in om deze GT weer helemaal terug te brengen tot de staat waarin hij verkeerde toen hij de Suzuki fabriek verliet, nog mooier. Het kost een paar centen maar dan heb je ook wat, zeg maar. Ik wil de tank ook weer laten spuiten in de originele kleurstelling (heeft iemand nog een goed adres hiervoor?). Ik heb deze GT gekocht omdat mij is gebleken dat een redelijke GT750 voor een eveneens redelijke prijs steeds moeilijker te vinden is, zoniet onvindbaar is.

Toch, wanneer ik voor de zoveelste keer weer naar de foto's van mijn vroegere 750 staar, hoop ik toch altijd dat ik ooit weer eens in de gelegenheid zal komen dat ik een mooie 750 zal kunnen kopen. 't Is nostalgie, jeugdsentiment, het mooie geluid en het nog mooiere model en het 2-takt principe dat vandaag de dag alleen nog maar in kleine motorfietsjes wordt toegepast. Omwille van het milieu. Tja, de consument wordt begrensd en het vervuilende containerschip, de olietanker en de 747 varen en vliegen vrolijk door. Niet gehinderd door Euro-3 emissienormen. 't Is jammer dat zoiets de teloorgang van de GT-serie heeft veroorzaakt.

Weest gegroet,

André van Bussum